Σύμφωνα με την §4.1.4.2.α(4) του ΕΑΚ 2000, σε ενδιάμεσα υποστυλώματα επίπεδων πλαισίων ο συντελεστής αCD δεν χρειάζεται να λαμβάνεται μεγαλύτερος από την τιμή του συντελεστή συμπεριφοράς q που χρησιμοποιήθηκε για τον καθορισμό της σεισμικής δράσης. Αυτό ισχύει για κάθε έναν από τους καθολικούς άξονες Χ και Ζ της κατασκευής.
Έτσι, σε περιπτώσεις όπως αυτή του υποστυλώματος Κ5 το οποίο ανήκει στο πλαίσιο Κ1-Κ5-Κ9, το αCD του μπορεί να περιοριστεί και να είναι μικρότερο ή ίσο του q για τη διεύθυνση Z. Για να εφαρμοστεί ο περιορισμός, θα πρέπει να τεθεί η παράμετρος «Υποστύλωμα > Σκυρόδεμα > Περιορισμός ικανοτικής μεγέθυνσης κόμβου αCD από q = Περιορισμός κατά Ζ».
Με την (προεπιλεγμένη) τιμή «Χωρίς περιορισμό» το αCD προκύπτει οσοδήποτε μεγάλο, υπολογιζόμενο σύμφωνα με την σχέση (4.6) του ΕΑΚ 2000. Η επιλογή αυτή είναι υπέρ της ασφαλείας, αλλά ενίοτε πολύ αντιοικονομική.
Ο σωστός περιορισμός της ικανοτικής μεγέθυνσης των υποστυλωμάτων έχει σαν αποτέλεσμα τη μείωση του οπλισμού στα υποστυλώματα.
-
- K1, Κ4, Κ8, Κ9, Κ11: Χωρίς περιορισμό
- K2, Κ3, Κ10: Περιορισμός κατά Χ
- K5, Κ6: Περιορισμός κατά Ζ